Oddziaływanie na ludność podbitą w dziedzinie kultury

Cechą polityki niemieckiej w tej dziedzinie na całym obszarze zajmowanym przez Niemców było prześladowanie twórczości autorów pochodzenia żydowskiego a także prześladowania przeciwników nazizmu. Powszechnie praktykowano rabunek dóbr kultury, któremu często towarzyszyło niszczenie dzieł sztuki, które uznano za obce duchowi nazizmu. Na terenie Generalnej Guberni działania te były zakrojone na szeroką skalę. Zlikwidowano swobody informacyjne poprzez zakaz posiadania radia. Grabiono polskie mienie kulturalne, w tym dzieła sztuki sakralnej, zlikwidowano szkolnictwo średnie i wyższe, placówki kulturalne i polską prasę; eksterminowano inteligencję oraz kler duchowny. Jeśli propagowano jakieś rozrywki kulturalne, miały one bardzo niski poziom artystyczny. Na terenach Europy Zachodniej polityka ta miała charakter kontrolny: sztuka nie miała prawa rozbudzić świadomości narodowej i chęci odwetu. Na terenach Belgii, Danii i Holandii kładziono nacisk na pozyskanie środowisk nastawionych proniemiecko.

Powiązane:

W ramach obowiązujących Praw Człowieka, każdy człowiek ma prawo do godnego życia niezależnie od wyznawanej wiary, wyglądu, preferencji seksualnych czy wieku. Okazuje się jednak, że wciąż na świecie istnieje problem dyskryminacji ludzkiej – np. ze względu na pochodzenie. przykłady łamania praw człowieka we współczesnym świecie Dobrym przykładem jest tutaj antysemityzm, który nadal dla wielu Żydów […]