Geneza

Pod koniec XVIII Francja była imperium o randze światowej. Mimo, że jej potęga była niezaprzeczalna, kraj borykał się z licznymi problemami wewnętrznymi. Za panowania Ludwika XVI skarb państwa był mocno zadłużony – na ok. 5 miliardów liwrów. Spowodowały to duże wydatki na wojnę siedmioletnią, wspieranie walki o niepodległość w Stanach Zjednoczonych, oraz ogromna rozrzutność dworu królewskiego, szczególnie żony Ludwika XVI – Marii Antoniny. By zapełnić dziurę budżetową administracja francuska, częstokroć za namową Marii Antoniny właśnie, pożyczała pieniądze od innych mocarstw, co na dłuższą metę jeszcze pogarszało sytuację Francji. Nielada problemem był także podział społeczny. W ówczesnej Francji istniały 3 stany – szlachta, duchowieństwo i stan trzeci, złożony z chłopstwa, mieszczaństwa itp. We wszystkich trzech stanach była duża różnorodność majątkowa, co prowadziło niejednokrotnie do silnych antagonizmów wewnątrz tychże. O ile szlachta i duchowieństwo posiadali prawa polityczne, przywileje sądownicze i podatkowe, to stan trzeci był obarczony ogromnymi podatkami, a nie miał absolutnie żadnych wpływów politycznych. O ile nie dziwi to w przypadku zwyczajnych chłopów czy rzemieślników, to w przypadku bardzo bogate mieszczaństwa – np. bankierów, wpływowych kupców – wydaje się to kuriozalne. Ta tak zwana burżuazja często dysponowała dalece większymi dochodami niż duża część szlachty. Widać więc, że XVIII Francja była krajem pełnym niesprawiedliwości, choć zarazem – pełnym nieznanych dziś swobód obywatelskich i wolności. Niestety, była to wolność tylko dla wybranych. To wszystko, połączone z dużą klęską nieurodzaju pod koniec XVIII wieku, spowodowało, że grunt pod rewolucję był jak najbardziej właściwy.

Powiązane:

Czasy od II Wojny Światowej uważane są za czasy pokoju na świecie. Tymczasem jest to określenie błędne, mijające się z prawdą. Wystarczy spojrzeć na przykład Polski i powojennej, komunistycznej władzy gdzie nagminnie łamane były wszystkie obowiązujące prawa człowieka. Do dziś wiele ludzi, wiele Polaków nie może się nadziwić jak Polak Polakowi może zgotować taki los. […]