Dalsze reformy i konstytucja

Aby zapobiec dalszemu finansowemu rozkładowi państwa podjęto szereg reform ekonomicznych. Skonfiskowano majątki kościelne. Opodatkowano szlachtę i duchowieństwo, zniesiono cła wewnętrzne, ograniczenia cechowe. Wprowadzono na terenie całego kraju jednolity, dziesiętny, system miar i wag. Konstytuanta we wrześniu 1791 roku uchwaliła opracowaną przez siebie konstytucję. Została wprowadzona monarchia konstytucyjna, zatwierdzono trójpodział władzy. Utworzono Zgromadzenie Prawodawcze – Legislatywę – w której ręku znajdowała się władza ustawodawcza. Władza wykonawcza, dość silnie ograniczona, miała przypaść królowi i ministrom. Prawa polityczne nie zostały dane wszystkim. Społeczeństwo podzielono na 4 grupy majątkowe – ten, kto płacił większe podatki, miał większy wpływ na państwo. Było to rozwiązanie zasadne i uczciwie względem obywateli, jednocześnie usuwające podział związany z urodzeniem, a wprowadzające podział związany z siłą pracy danej jednostki. Oczywiście takie rozwiązanie wywołało duże niezadowolenie mas ludowych Francji. Już 1 października 1791 roku pierwszy raz obradowała Legislatywa. Dzieliła się na prawicę (monarchiści), centrum (zwane bagnem, bowiem jego przedstawiciele nie posiadali konkretnych poglądów politycznych) oraz lewica (żyrondyści, jakobini, kordelierzy, sankiuloci, wściekli i herbertyści). Jak więc widać, parlament był bardzo podzielony. Zresztą, nawet na samej lewicy nie było jedności – dzieliła się na umiarkowaną, reprezentowaną przez żyrondystów, oraz na rewolucyjną, czyli, przede wszystkim, jakobinów.

Czasy od II Wojny Światowej uważane są za czasy pokoju na świecie. Tymczasem jest to określenie błędne, mijające się z prawdą. Wystarczy spojrzeć na przykład Polski i powojennej, komunistycznej władzy gdzie nagminnie łamane były wszystkie obowiązujące prawa człowieka. Do dziś wiele ludzi, wiele Polaków nie może się nadziwić jak Polak Polakowi może zgotować taki los. […]